Blagag!!! Blog ko ‘to!

I am half-Thai, half-Filipino, I play the guitar, drums, a little bit of bass and a little bit of keyboards. Nag-experimento rin pala ako sa harmonica nun, lalo na nung uso pa si Alanis Morissette. Hindi ako marunong magbisikleta. Pag kumain ako ng crabs, nangangati ako, allergic ako dun ewan ko ba, pero sa sipit niya, hindi naman ako allergic, ang labo noh? Pag tumugtog ako ng gitara, maya-maya lang aantukin na ako. Sedative ang gitara para sakin eh, panu nalang kaya pag mga gigs? Madalas akong nag-iisa pero nabubuhay naman ako, yun nga lang magmumukha kang tanga, pero I enjoy every minute of it because I’ve learned that there’s so much to be gained from solitude. Malilimutin ako, kaya pag may nagawa kang kasalanan, madali ko lang itong makalimutan kaya mapapatawad kita sa atraso mo. Puwera nalang kung utang, nililista ko yun eh.. Pag Queso pinag-uusapan, asahan mong mapapatigil ako at mapapatili. Hindi ako nagkakape. Gusto ko pang tumangkad, pero late naman akong matulog. I enjoy being with people who talk a lot and listen to every word you’re sayin’. Gusto ko rin ng matured mag-isip at sobrang mnakakatawa. Mababaw lang ang kaligayahan ko. Mababaw lang din ang luha ko. Ultimo cartoons na nakakaiyak, iniiyakan ko. Mahilig akong magbasa ng libro. I can’t live without music. Mahilig ako sa kulay green na shirt. Mahilig akong makipagpalitan ng notes and letters. May teddy bear na malaki akong katabi sa pagtulog at may mga anak pa ito. Mahilig akong matulog, lalo na sa tanghali. Maraming beses ako kung bumahing. I can stick a pencil under my nose and hold it for a few seconds, kahit nagsasalita pa ako, basta ba Monggol yung lapis. Turn-on para sakin ang long hair o semi kalbo. Ayoko ng kalabasa. Di rin ako palaaway, magbibilang muna ako ng pitong beses bago ko i-confront ang isang tao. Mabilis akong kumain, dati naman hindi. Lagi akong may dalang payong sa school. Gusto kong matutong mag-dancesport. Gusto kong magkaroon ng sariling studio. Mahilig akong magsulat ng mnga bagay na walang kuwenta’t katuturan. Nagko-compose ako ng mga nonsense na kanta. Mahilig ako sa cherry-flavoured lip gloss. Gusto kong maging director nuon pa. Mahilig akong mamangka ng kausap. Malakas akong tumawa, dati naman hindi. Crush ko si 8, Enzo at ang buong Queso. hindi ako marunong tumambling. Maingay akong kasama at…. blah blah blah blah… Teka, as if you give a damn!

This entry was posted on Wednesday, September 21st, 2005 at 1:11 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.